Interdisciplinary Studies of the Quran and Theology

Interdisciplinary Studies of the Quran and Theology

The Semantic Level Reading of the Term Khalq in Q 39:62 and Q 37:125:With Emphasis on Resolving the Apparent Contradiction between “Creatorof All Things” and "the Best of Creators

Document Type : Original Article

Authors
Sajjad Noorbakhsh Vishkaei 1
Hamid Qorbanpoor Lafmejani 2
1 Master's student of Quran and Hadith Sciences, University of Guilan
2 Assistant Professor, Department of Quran and Hadith Sciences, University of Guilan, Rasht, Iran
10.22034/isqt.2026.15042.1034
Abstract
This study examines the apparent semantic-contextual tension
between two Qurʾanic expressions: “Allah is the Creator of all
things” (al-Zumar 39:62) and “the Best of creators” (al-Ṣāffāt
37:125). The source of this problem lies in the assumption that
the comprehensive scope of divine creatorship in al-Zumar is
incompatible with the attribution of the title “creators” in al-
Ṣāffāt. Employing an analytical-critical method and drawing
on contextual, semantic, and exegetical analysis, the present
study investigates the usage of the term khalq in the two
verses. To this end, the study first explains the formulation of
the objection and its main presupposition, namely the
assumption that khalq carries the same meaning in both verses.
It then analyzes the meaning of this term within the Qurʾanic
lexical network, the immediate context of the verses, the type
of discourse, and its relation to divine and non-divine agency.
The findings show that khalq in al-Zumar refers to God’s
independent, all-encompassing, and ontologically sustaining
creatorship. By contrast, the expression “the Best of creators”
in al-Ṣāffāt occurs within the context of the Prophet Elijah’s
argument against the worshippers of Baal and does not imply
the acceptance of independent creators alongside God.
Accordingly, the alleged contradiction does not arise from the
text of the verses themselves, but from conflating two distinct
levels of signification. The study concludes that the
comprehensive scope of divine creatorship is not incompatible
with the non-independent attribution of khalq to derivative
agents; the two verses do not operate on the same level of
meaning and implication .
Keywords
Creation (khalq)ContradictionTawḥīd in CreatorshipVertical CausalityApparent Qurʾanic Contradicti
Subjects
منابع
1.قرآن کریم.
2.آلوسی،م مود بن عبداهلل (مؤلف). (141۵). روح المعانی تی تفسیرال رآن العظیمو السبع المثانی. بیرو: دار
الکتب العلمیة.
3.ابراهیمیدینانی،غالم سین( .13۸0). قواعد کلیتلسفیدر تلسفه اسالمی. تهران: پژوهشگاه علومانسانیو
ترهنگى م العا.
4.ابن بابویه،م مد بن علی(مؤلف). (141۶). التوحید (للصدو ). (هاشم حسینیالهرانی،). قم: جماعة مص
المدرسین تی ال وزة العلمیةب م. مؤسسة النشر اإلسالمی.
5.ابنجوزی،عبدالرحمن بن علی(مؤلف). (1404). نزهة األعین النوارر تی علم الوجوه و النظائر. (م مد
عبدالکریمکارم راضی،ق). ب میرو: مؤسسة الرسالة.
6.ابنسیده،علیبن اسماعیل(مؤلف). (1421). الم کم و المیطاألعظم. (عبدال میدهنداوی،ق). م
بیرو: دار الکتب العلمیة.
7.ابنسینا،حسینبن عبداهلل (مؤلف). (141۸). اإللهیامن کتاب الشفاء. (حسن حسن زاده آملی،ق). قم: م
اسالم دتتر تبلیغایحوزه علمیه قم. مرکز انتشارا.
8.ابنسینا،حسینبن عبداهلل(1423و التنب ). اإلشارایها. (م تبیزارعی،ق). قم: ب موستان کتاب قم (مرکز
النشر التابع لمکتب اإلعالم اإلسالمی).
9.ابنعاشور، م مدالاهر (مؤلف). (1420). الت ریرو التنویرمن التفسیر(إبن عاشور). بیرو: مؤسسة التاریخ
العربی.
10.ابنمنظور، م مد بن مکرم (مؤلف). (بیتا). لسان العرب. بیرو: دارالفکر لل باعة و النشر و التوزیع.
11.ابوحیان،م مد بنیوسف(مؤلف). (1420). الب ر المیطتی التفسیر. (صدقیم مد جمیل،.) مص
بیرو: دار الفکر.
خوانش سطح داللی واژه «خلق» در آیات۶۲سوره زمر و۱۲۵سوره صافات 70
12.اشعری،علیبن اسماعیل(مؤلف). (بیتا). اللمع تی الرد علیأهل الزیغ.) و البدع. (حموده غرابه، مص
المکتبة األزهریة للتراث.
13.بابایی،علی اکبر(13۹۵)،قواعد تفسیر قرآن،پژوهشگاه حوزه و دانشگاه-سمت،چ دوم
14.خوانساری،م مد. (137۶من ). ترهنگ اص الحای. تهران: پژوهشگاه علومانسانیترهنگ و م العای.
15.دهدار، ترید،(1403ت): گلواژههایایمان،قم، نشر اعالم التی،چاپ اول.
16.راغباصفهانی،حسینبن م مد (مؤلف). (1412ألفاظ ال رآن. (صفوان عدنان داوود ). مفردای،
). ب مصیرو: دار الشامیة.
17.ربانیگل ایگانی،علی( .13۸۵). درآمدیبر شیعهشناسی. قم: مرکز جهانیعلوم اسالمی.
18.زرکشی،م مد بن بهادر (مؤلف). (1410). البرهان تی علوم ال رآن. بیرو: دار المعرتة.
19.سب انیتبریزی،جعفر (مؤلف). (1413). اإللهیاعلیهدیالکتاب و السنة و الع ل. (حسن مکیعاملی،
عل م رر). قم: مؤسسة اإلمام الصادیهالسالم.
20.سب انیتبریزی،جعفر.(142۶). التوحیدو الشرک تی ال رآن الکریمعل . قم: مؤسسة اإلمام الصادیهالسالم.
21.صدرالدینشیرازی،م مد بن ابراهیم(مؤلف). (13۶۸). ال کمة المتعالیةتی األسفار الع لیةاألربعة. مکتبة
المص فوی.
22.الباالبایی،م مد حسین( .13۸۸). رسائل توحیدی(توحیدذاتی،اسماء حسنی،اتعال الهی،وسائط تیض
میانخدا و عالم مادی). (علیشیروانی،مترجم، هادیخسرو شاهی،، عل مصیشیروانی،ق). قم: بوستان م
اسالم دتتر تبلیغا کتاب قم (انتشارایحوزه علمیه قم).
23.الباالبایی،م مد حسین.(13۹3). المیزانتی تفسیرال رآن. بیرو: مؤسسة األعلمی للم بوعا.
24.الباالبایی،م مد حسین.(141۶). نهایةال کمة. قم: جماعة المدرسین تی ال وزة العلمیةب م. مؤسسة النشر
اإلسالمی.
25.عالمهحلی،حسن بنیوسف(مؤلف). (1413). کشف المراد تی شرح تجریداإلعت اد. (حسن حسن زاده
آملی،). قم: جماعة المدرسین تی ال وزة العلم مصیةب م. مؤسسة النشر اإلسالمی.
26.تخر رازی،م مد بن عمر (مؤلف). (1420). التفسیرالکبیرالغ (مفاتییب). بیرو: دار إحیاء التراث العربی.
27.قاضیعبدالجبار، بن احمد (مؤلف). (1422). شرح األصول الخمسة. (احمد بن حسینابیهاشم و سمیر
مص فیرباب، مصین). بیرو: دار إحیاء التراث العربی.
28.قربانپور، حمید،جدی،حسین( ،1402). ت لیلانت ادیکتاب «نگاه شبهاین ادانه به مبانینظری» نبو
پیرامونزبان قرآن. آموزههایقرآنی،20(3۸،)1۸1-20۸. doi: 10.30513/qd.2023.5379.2202
29.قربانپور، حمید،جدی،حسین.(1404). ت لیلانت ادیپیشترضهایقرآن شبهایکتاب «نگاهین ادانه
به مبانینظری»، پژوهش نبوهاینوینعلوم در م العاانسانیاسالمی،4(7،)12۹-143.doi:
10.22034/api.2025.2049279.1123.
30.قرالبی،م مد بن احمد (مؤلف). (13۶4). الجامع ألحکام ال رآن. تهران: ناصر خسرو.
31.کلینی،م مد بنیع وب(مؤلف). (13۶3). الکاتی. (علیاکبرغفاری،). تهران: دارالکتب اإلسالم مصیة.
32.ماتریدی،م مد بن م مد (مؤلف). (1427). التوحید(ماتریدی). بیرو: دار الکتب العلمیة.
33.مصباحیزدی،م مدتی( .13۶۶اسالم ). آموزت تلسفه. تهران: سازمان تبلیغای. معاونت ترهنگی.
34.مظفر،م مدرضا (مؤلف). (13۶۶). المن ق (مظفر). قم: اسماعیلیان.
35.نصیرالدینالوسی،م مد بن م مد. (13۶7). اساس االقتباس. (م مدتیمدرس رضوی،). تهران: مص
و چاپ. دانشگاه تهران. مؤسسه انتشارا
36.نیکویی،حجتاهلل، (13۹4ت): نگاهین ادانه به مبانینظری، نسخه الکترون نبویک(نسخه اول).
37. Abdul-Raof, Hussein. (2019). Text Linguistics of Qur’anic Discourse. Abingdon, Oxon;
New York: Routledge.
38. Georg Gadamer, Hans. (2004). Truth and Method. (Donald G. Marshall & Joel
Weinsheimer, Trans.). London and New York: Continuum.
39. Lyons, John. (1977). Semantics (Volume 1). Cambridge: Cambridge University Press
Interdisciplinary Studies of the Quran and Theology
Volume 3, Issue 2 - Serial Number 5
September 2026
Pages 55-71